Komornik sądowy w Polsce zarabia przede wszystkim na opłatach egzekucyjnych, które pobiera od dłużnika za prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Te stawki są ściśle regulowane ustawą o komornikach sądowych i są zryczałtowane w zależności od skuteczności egzekucji, np. od odzyskanej kwoty lub rodzaju zajęcia. W 2026 roku zmiany w minimalnym wynagrodzeniu wpłyną pośrednio na skalę egzekucji z pensji, ale nie na model zarobkowy komornika.
- Kim jest komornik i jaka jest jego rola w systemie finansowym?
- Szczegółowy cennik opłat egzekucyjnych – na czym naprawdę zarabia komornik?
- Limity zajęć komorniczych z pensji w 2026 roku – tabela i przykłady
- Jak zmiany w 2026 r. wpłyną na zarobki komorników?
- Inne źródła dochodów komornika i pułapki dla dłużników
Kim jest komornik i jaka jest jego rola w systemie finansowym?
Komornik sądowy to funkcjonariusz publiczny działający przy sądach rejonowych, którego zadaniem jest przymusowa realizacja tytułów wykonawczych, takich jak wyroki sądowe, nakazy zapłaty czy ugody. Nie jest przedsiębiorcą w klasycznym sensie – jego działalność podlega nadzorowi Krajowej Rady Komorniczej i Ministerstwa Sprawiedliwości.
Zarobki komornika pochodzą wyłącznie z opłat egzekucyjnych, które nie są pensją, lecz prowizją od sukcesu egzekucji. W 2023 roku średnie roczne przychody komornika wynosiły ok. 500–800 tys. zł, ale zależą od liczby spraw i ich skuteczności – w dużych kancelariach mogą przekraczać 1 mln zł.
Opłaty egzekucyjne dzielą się na:
- zryczałtowane – stałe kwoty za określone czynności, np. 100 zł za doręczenie zawiadomienia;
- procentowe – naliczane od odzyskanej kwoty, np. 8% do 12% przy kwotach powyżej 50 tys. zł;
- minimalne – gwarantowane nawet przy niepowodzeniu, np. 20% przeciętnego wynagrodzenia za nieskuteczną egzekucję z wynagrodzenia.
Komornik nie może pobierać opłat od wierzyciela – to zawsze obciążenie dłużnika. W praktyce oznacza to, że im skuteczniejsza egzekucja, tym wyższy dochód komornika.
Szczegółowy cennik opłat egzekucyjnych – na czym naprawdę zarabia komornik?
Podstawą jest Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat komorniczych. Oto kluczowe stawki (stan na 2026 rok, przy założeniu braku zmian legislacyjnych):
| Rodzaj egzekucji | Opłata zryczałtowana (od dłużnika) | Opłata procentowa (od odzyskanej kwoty) |
|---|---|---|
| Egzekucja z wynagrodzenia za pracę | 150 zł (jednorazowa) + 30 zł/miesiąc za prowadzenie rachunku | brak – tylko zryczałtowana |
| Egzekucja z rachunku bankowego | 50 zł za każde zajęcie | 8% od kwoty egzekwowanej powyżej 5 tys. zł |
| Egzekucja z nieruchomości | 500 zł + 1% od ceny sprzedaży | do 12% od zbytej nieruchomości |
| Egzekucja z ruchomości | 100–300 zł za zajęcie | 5–8% od spieniężonej kwoty |
| Egzekucja ogólna (nieskuteczna) | do 20% przeciętnego wynagrodzenia (ok. 1200 zł w 2026 r.) | brak |
Przykład: przy egzekucji 20 000 zł z konta bankowego komornik pobiera ok. 50 zł zryczałtowanej + 8% (czyli 1600 zł), co daje łącznie 1650 zł dochodu. Jeśli egzekucja jest nieskuteczna, dłużnik płaci minimalną opłatę (ok. 1200 zł).
W 2026 roku kluczową zmianą jest wzrost minimalnego wynagrodzenia do 4806 zł brutto (ok. 3605–3606 zł netto), co podnosi kwotę wolną od zajęcia przy długach niealimentacyjnych. Komornik zarabia tu na miesięcznych potrąceniach (30 zł/rachunek), ale skala zajęć zmaleje dla niskich pensji.
Limity zajęć komorniczych z pensji w 2026 roku – tabela i przykłady
Od 1 stycznia 2026 r. komornik musi pozostawić dłużnikowi co najmniej minimalne wynagrodzenie netto (3605,85–3606 zł) przy długach niealimentacyjnych (kredyty, mandaty, pożyczki). Może zająć tylko nadwyżkę ponad tę kwotę, maksymalnie 50% wynagrodzenia netto. Przy alimentach limit to 60% bez kwoty wolnej.
Tabela – ile komornik może zabrać z pensji netto w 2026 r.?
| Wynagrodzenie netto | Długi niealimentacyjne (max. nadwyżka ponad 3606 zł, do 50%) | Długi alimentacyjne (60%) |
|---|---|---|
| 3606 zł (min. krajowa) | 0 zł – pełna ochrona | 2164 zł – zostaje 1442 zł |
| 3800 zł | 194 zł – zostaje 3606 zł | 2280 zł – zostaje 1520 zł |
| 5500 zł | 1894 zł – zostaje 3606 zł | 3300 zł – zostaje 2200 zł |
| 6000 zł | 2394 zł – zostaje 3606 zł | 3600 zł – zostaje 2400 zł |
| 7000 zł | 3394 zł – zostaje 3606 zł | 4200 zł – zostaje 2800 zł |
| 8000 zł (powyżej 2x min.) | 4000 zł (50%) – zostaje 4000 zł | 4800 zł – zostaje 3200 zł |
Przykład praktyczny: pracownik z 6000 zł netto i długiem z kredytu: komornik zajmuje 2394 zł (6000 – 3606 zł), pracownik dostaje 3606 zł. Dochód komornika: 30 zł/miesiąc + ewentualne zryczałtowane za czynności. Przy alimentach: 3600 zł do komornika.
Ważne niuanse
Przy potrąceniach z pensji pamiętaj o kilku zasadach:
- zajęcie liczy się od brutto przed potrąceniami wewnętrznymi (np. ZUS, zaliczka PIT), a nie od kwoty „na rękę”,
- przy dochodach 3606–7212 zł brutto zajmowana jest tylko nadwyżka ponad minimum,
- powyżej 2x minimum obowiązuje limit 50% wynagrodzenia netto.
Jak zmiany w 2026 r. wpłyną na zarobki komorników?
Podwyżka płacy minimalnej do 4806 zł brutto zmniejszy liczbę skutecznych zajęć z niskich pensji, co ograniczy miesięczne prowizje z wynagrodzeń (głównie 30 zł/rachunek). Jednak:
- wzrośnie ochrona dłużników – osoby na minimalnej nie stracą nic przy niealimentach;
- alimenty bez zmian – 60% zawsze możliwe, co stanowi ok. 30–40% spraw komorniczych;
- ogólny wpływ na dochody komorników – raczej minimalny, bo egzekucje z kont i nieruchomości dominują (wyższe opłaty procentowe).
W 2026 r. prognozuje się ok. 2 mln spraw egzekucyjnych rocznie, z czego 40% z wynagrodzeń – zmiany zahamują eskalację zadłużenia, ale nie zrewolucjonizują modelu.
Inne źródła dochodów komornika i pułapki dla dłużników
Poza opłatami egzekucyjnymi, w określonych sytuacjach komornik pobiera także:
- opłaty za zwrot kosztów podróży – np. 0,52 zł/km;
- kary za utrudnianie egzekucji – do 10 tys. zł;
- brak pensji stałej – komornik prowadzi kancelarię (wynajem, pracownicy), co zwykle pochłania 20–30% przychodów.
Pułapki: dłużnicy często mylą netto po ZUS z bazą do zajęcia, co prowadzi do błędów (np. 4200 zł brutto ≠ 3606 zł netto chronione). Komornik nie może zająć części świadczeń socjalnych (np. 500+), a wybrane świadczenia podlegają szczególnej ochronie ustawowej.