Kilogram monet 5 zł – analiza numizmatyczna – liczba sztuk, nominalna wartość i warianty historyczne

W 1 kg współczesnych monet 5 zł mieści się 152 pełne sztuki (masa jednostkowa 6,54 g, średnica 24 mm), co daje nominalnie 760 zł. Matematycznie 1000 / 6,54 ≈ 152,905, stąd mówi się o „około 153” sztukach, lecz w praktyce liczą się wyłącznie pełne monety.

Parametry fizyczne i techniczne współczesnej monety 5 zł (obiegowej)

Współczesna pięciozłotówka, wprowadzona w 1995 r., zachowała jednolite parametry bez zmian w wyglądzie, składzie czy masie. Kluczowe cechy to:

  • masa – 6,54 g;
  • średnica – 24 mm;
  • grubość – 2 mm;
  • materiał – pierścień z brązalu (CuAl6Ni2), rdzeń z miedzioniklu (MN25);
  • bok – moletowany, nieregularnie ząbkowany;
  • wersje w obiegu – głównie roczniki 1995, 2017, 2020 (różnice stemplowe minimalne, bez wpływu na wagę).

Wyliczenie dla 1 kg: przy masie 6,54 g jedna sztuka waży tyle, że 1 kg (1000 g) pomieści 1000 / 6,54 ≈ 152,905 sztuki. Zaokrąglając do pełnych monet, otrzymujemy 152 sztuki o wartości 760 zł.

Dla większych mas przeliczenie wygląda następująco:

  • 10 kg – 1529 sztuk; 7645 zł;
  • 100 kg – 15 290 sztuk; 76 450 zł;
  • 1 tona – 152 905 sztuk; 764 525 zł.

Te wyliczenia zakładają idealne monety bez ubytków masy; w praktyce tolerancja mennicza (±0,1–0,2 g) może nieznacznie wpłynąć na liczbę sztuk.

Dla szybkiego wglądu w przeliczenia spójrz na zestawienie:

Masa Liczba sztuk Nominalna wartość
1 kg 152 760 zł
10 kg 1529 7645 zł
100 kg 15 290 76 450 zł
1 tona 152 905 764 525 zł

Warianty historyczne monet 5 zł – różnice w wadze i wartości kolekcjonerskiej

Polska numizmatyka zna liczne warianty monet 5 zł, różniące się masą, materiałem i rzadkością. To istotnie zmienia liczbę sztuk w 1 kg oraz ich rzeczywistą wartość rynkową (często znacznie wyższą niż nominał). Oto kluczowe okresy:

II Rzeczpospolita (1918–1939)

Wariant 1925–1928 (srebro próby 900) – masa 25 g, średnica 37 mm. Liczba w 1 kg: 40 sztuk (1000 / 25). Nominalnie 200 zł, natomiast kolekcjonersko niektóre emisje (m.in. egzemplarze okolicznościowe i prezenty mennicze) osiągają ceny liczone w tysiącach zł.

Wariant „Nike” (1928–1932, srebro próby 750) – masa 18 g, średnica 33 mm. Liczba w 1 kg: ok. 55–56 sztuk. Nakład łącznie ok. 26,7 mln, z czego przetopiono blisko 22,8 mln; rocznik 1932 uchodzi za najrzadszy, a egzemplarze w menniczych stanach potrafią przekraczać 100 000 zł.

PRL (1949–1989)

Rocznik 1949 (miedzionikiel) – masa 7 g, średnica 25 mm; wybito ok. 43 mln sztuk oraz dodatkowo 83 mln w alupolonie (2,12 g). Liczba w 1 kg monety CuNi: ok. 143 sztuki (nominalnie 715 zł). Rynkowo kilogramy obiegowych monet PRL (mieszane nominały) wycenia się na ok. 20–30 zł/kg w 2024 r.

Rocznik 1977 (bez znaku mennicy) – wariant kolekcjonerski o masie zbliżonej do obiegowej (~6–7 g); jego rzadkość istotnie podnosi wartość ponad nominał.

III RP – emisje okolicznościowe (od 1995)

Przykład: 5 zł „100-lecie Odzyskania Niepodległości” – nominał 5 zł przy standardowej masie 6,54 g; cena emisyjna NBP bywała wyższa (ok. 10–12 zł), podczas gdy w obiegu pozostaje to nadal moneta pięciozłotowa.

Porównanie wariantów w 1 kg (nominał vs. orientacyjna wartość rynkowa)

Dla szybkiego porównania najważniejszych różnic służy poniższa tabela:

Okres/wariant Masa (g) Sztuk w 1 kg Nominalnie (zł) Rynkowo (orientacyjnie)
Współczesna (od 1995) 6,54 152 760 ~760 zł
II RP „Nike” 1932 18 55 275 setki tysięcy zł/szt.
PRL 1949 (CuNi) 7 143 715 20–30 zł/kg (mieszane)
II RP srebro 1925–1928 25 40 200 tysiące zł/szt.

Ciekawostki i poboczne informacje

Na koniec kilka ciekawostek i praktycznych wskazówek dla kolekcjonerów:

  • zmiany systemu monetarnego – decyzje z lat 1927 i 1932 doprowadziły do przetopienia milionów monet „Nike”, przez co rocznik 1932 uchodzi za „białego kruka”;
  • stabilność projektu – pięciozłotówka obiegowa zadebiutowała w 1995 r. i do dziś zachowała niezmienione, jednolite parametry;
  • wartość metalu – miedzionikiel i brązal mają niską wartość surowcową (zwykle kilka zł/kg), dlatego nominał znacząco przewyższa wartość kruszcu;
  • aukcyjne różnice – współczesne obiegówki rzadko notują premie, podczas gdy II RP i PRL potrafią osiągać wielokrotnie wyższe ceny;
  • weryfikacja partii – ważenie większych partii ułatwia wychwycenie falsyfikatów lub odchyleń menniczych; nienaturalne odchyłki masy to sygnał do dodatkowej weryfikacji.

Analiza opiera się na danych menniczych NBP oraz wynikach aukcyjnych. W celu precyzyjnej wyceny konkretnych egzemplarzy warto sięgnąć do aktualnych katalogów i archiwów aukcyjnych.