Moneta 2 euro – waga, wymiary i parametry techniczne – kompleksowa analiza numizmatyczna
Standardowa moneta 2 euro waży dokładnie 8,5 g, ma średnicę 25,75 mm i grubość 2,2 mm (z drobnymi wariantami do 2,22 mm). To moneta dwumetalowa: zewnętrzny pierścień ze stopu miedzi i niklu (Cu 75Ni 25) oraz wewnętrzny rdzeń typu „sandwich” z warstw mosiądzu niklowego (Cu 75Zn 20Ni 5) i niklu, co zapewnia charakterystyczny dwukolorowy wygląd oraz właściwości magnetyczne utrudniające fałszowanie.
Podstawowe parametry fizyczne wszystkich wariantów obiegowych
Wszystkie obiegowe monety 2 euro zachowują identyczne wymiary i masę, niezależnie od kraju emitenta czy motywu narodowego na awersie. Parametry te są ściśle regulowane przez Europejski Bank Centralny (EBC), aby zapewnić pełną wymienialność w strefie euro.
Najważniejsze specyfikacje dla monet obiegowych 2 euro są następujące:
| Parametr | Wartość standardowa | Uwagi i warianty |
|---|---|---|
| Waga | 8,5 g | Niezmienna we wszystkich obiegowych wariantach; potwierdzona dla emisji wielu krajów (np. Hiszpania, Włochy, UE). |
| Średnica | 25,75 mm | Stała; jedna z największych wśród monet euro (por. 1 cent: 16,25 mm). |
| Grubość | 2,2 mm (do 2,22 mm) | Minimalne różnice wynikają z tolerancji produkcyjnych. |
| Kształt | Okrągły | Na obrzeżu dwunastu gwiazd UE; na rancie napisy i nacięcia antypoślizgowe (zależnie od emitenta). |
| Stop | Pierścień: Cu 75Ni 25; Rdzeń: Cu 75Zn 20Ni 5 + warstwa niklu | Dwumetalowa budowa; pierścień srebrzysty, rdzeń złocisty; rdzeń o kontrolowanych właściwościach magnetycznych. |
| Projekt rewersu wspólnego | Nominał „2 EURO”, mapa Europy, 12 gwiazd UE | Projekt: Luc Luycx (inicjały LL pod „EURO”); do 2006 r. mapa z granicami państw, od 2007 r. mapa ciągła. |
Te parametry wyraźnie odróżniają 2 euro od mniejszych nominałów (np. 2 centy: 3,06 g i 18,75 mm).
Warianty monet 2 euro – obiegowe, okolicznościowe i kolekcjonerskie
Poniżej znajdziesz główne typy monet 2 euro spotykane w obiegu i w kolekcjach:
- obiegowe standardowe – identyczne parametry fizyczne (8,5 g; 25,75 mm; ok. 2,2 mm), wspólny rewers i narodowy awers (np. Niemcy: orzeł; Hiszpania: portret Juana Carlosa I w starszych emisjach); łączny nakład liczony w miliardach sztuk;
- okolicznościowe 2 euro – te same parametry co obiegowe, zmienny motyw tematyczny na awersie (np. Włochy 2009: Louis Braille; Hiszpania 2012: Klasztor Eskurial); emitowane od 2004 r.; nakłady od ok. 100 tys. do nawet 40 mln sztuk;
- emisje wspólne UE – koordynowane tematy upamiętniające wydarzenia ogólnoeuropejskie (np. 10‑lecie UGW 2009), przy zachowaniu pełnego standardu technicznego;
- wersje kolekcjonerskie (proof) – nominalnie 2 euro, te same wymiary i masa jak obiegowe, lecz w wykończeniu lustrzanym i w kapslach/etui; przeznaczone do zbiorów, nie do codziennego obiegu;
- wyjątki i błędy – rzadkie warianty produkcyjne (np. odwrócony rdzeń, niestandardowy rant) mogą nieznacznie różnić się masą lub detalem; takie błędy istotnie podnoszą wartość kolekcjonerską.
Ciekawostki numizmatyczne i dane obiegowe
Najciekawsze fakty o 2 euro, które warto znać:
- w obiegu – w 2009 r. ok. 4,16 mld monet 2 euro (ok. 5% wszystkich monet euro), o wartości 8,32 mld €; są jednymi z najliczniejszych wyższych nominałów w portfelach;
- nakłady okolicznościowych – do 2020 r. wybito ponad 140 różnych emisji; rekordowe serie: Włochy 2006 (Igrzyska w Turynie) – ok. 40 mln sztuk, Hiszpania 2012 (Eskurial) – 8 mln;
- wartość kolekcjonerska – najbardziej poszukiwane: Monaco 2015 (ok. 4500 €) oraz Monaco 2007 (Grace Kelly); ceny zależą głównie od rzadkości i stanu zachowania, nie od różnic parametrów fizycznych;
- produkcja i zmiany – emisja od 1999 r., obieg od 2002 r.; w 2007 r. zaktualizowano mapę Europy (obowiązkowe od 2009 r.); wcześniejsze emisje nadal są prawnym środkiem płatniczym;
- porównanie z innymi – to najcięższa moneta euro (dla porównania: 1 € waży 7,5 g); 8,5 g to w przybliżeniu 0,27 uncji trojańskiej;
- zabezpieczenia – dwumetalowa konstrukcja, magnetyzm rdzenia, złożone wzory rantu oraz precyzyjne mikrodetale utrudniają skuteczne podrabianie.